نام:
ایمیل*:
وبسایت:
موضوع*:
متن پیغام*:

E-mail: mashreghi69@yahoo.com

.

آخرین مطالب جبهه امروز


پلیس لندن: فیس بوك عامل اصلی شروع آشوب های لندن بوده است

سید محمد جواد سجادی

شب های متمادی است كه لندن روی آرامش به خود ندیده است.دولت انگلیس كه خود را مانند دوست دیرینه اش آمریكا حامی حقوق بشر می داند، با هر وسیله ممكنی حتی باتوم و گازاشك آور سعی در فرونشاندن اعتراضات دارد.دولت سعی در دانستن راز موضوع دارد ولی واقعیت اینست كه راز این آشوب ها را می توان در رسانه های نزدیك به خودشان جستجو كرد.ابزاری مانند فیس بوك كه به نوعی جاسوس و نفوذی غرب برای سلطه بر كشورها بود حالا به نوعی گریبان گیر خودشان شده است.سردرگمی را در چهره مسئولان و نیز در رسانه های این كشور می توان دید.به نوعی لندن فلج شده است.

رویترز به نقل از پلیس لندن:

فیس بوك و مسنجر عامل شروغ آشوب و درگیری های لندن بوده است

پلیس لندن اعلام كرد آشوب های چند شب اخیر در جنوب این شهر با استفاده از نرم افزار مسنجر نصب شده بر روی گوشی های بلك‌بری سازماندهی شده بود.

این نرم افزار مسنجر كه برای برقرای تماس میان كاربران مختلف این گوشی به كار می رود در میان كاربران بلك بری محبوبیت زیادی دارد اما پلیس می گوید این نرم افزار به ابزاری در دست آشوب گران و اغتشاش‌گران تبدیل شده تا خرابكاری های خود را به سرعت برنامه ریزی كنند.

پلیس لندن همچنین از گردانندگان شبكه اجتماعی فیس بوك و سایت میكروبلاگینگ توییتر هم انتقاد كرده است، زیرا گروه های بزرگی از جوانان با استفاده از امكانات این سایت ها دست به سازماندهی خود زده و توانسته اند اقدامات خود بر ضد پلیس را هماهنگ كنند. البته پلیس معتقد است مسنجر بلاك بری بیش از فیس بوك و توییتر در این زمینه مقصر است.



 موضوع: جنگ نرم سیاست نامه اخبار  | نویسنده: سیدمحمدجواد سجادی | تاریخ: یکشنبه 23 مرداد 1390 ساعت 01:22 ب.ظ | نظرات () و


به مناسبت20مرداد 1359 انتخاب شهیدرجایی به عنوان نخست وزیر

بنی صدر راهی جز پذیرش شاگرد مكتب خمینی نداشت

 

 

پس از انتخاب ابوالحسن بنی‏صدر به ریاست جمهوری، به دلیل آن که مجلس شورای اسلامی، نامزدهای معرفی شده از طرف او برای احراز پست نخست‏وزیری را واجد صلاحیت‏های اسلامی و انقلابی نمی‏دانست کار اختلاف مجلس با بنی‏صدر بالا گرفت. در نهایت قرار براین شد که از میان هیئت پنج نفره‏ای از نمایندگان مجلس، فردی به عنوان نخست وزیر معرفی گردد. از این رو پس از بررسی‏های طولانی و پس از حذف دو نفر از آنان به دلیل حزبی بودن،نظر هیئت سه نفره به اتفاق آرا بر این قرار گرفت که شهید رجایی شایستگی تصدی مسؤولیت خطیر نخست وزیری را دارد. در جریان رای اعتماد مجلس که 153 رای موافق اخذ شد، شهید رجایی با سه جمله خود را اینگونه معرفی کرد: من مقلد امام، فرزند مجلس و برادر رییس جمهورم. بنی‏صدر ابتدا در برابر این انتخاب بنای مخالفت گذاشت ولی وقتی احساس کرد در مقابل مجلس کاری از پیش نخواهد بُرد به ناچار با این پیشنهاد موافقت نمود. اما در هر فرصت ممکن از تضعیف شخصیت شهید رجایی در افکار عمومی با به کارگیری تعابیر و القاب زشت و ناپسند خودداری نمی‏کرد. در برابر این جسارت‏ها و توهین‏های بنی‏صدر به عنوان رییس جمهور، شهید رجایی با توجه به حساسیت جو موجود، تمامی این تلخی‏ها و اهانت‏ها را در کمال صبر و بردباری و متانت تحمل و در مواقع لزوم با ارایه استدلال‏های محکم و منطقی به ایرادات مکرر بنی صدر پاسخ می‏داد. سرانجام کارشکنی‏های بنی‏صدر و اختلاف‏آفرینی او کار را به جایی رسانید که بنا به توصیه حضرت امام، مجلس شورای اسلامی مسأله عدم کفایت سیاسی او را با توجه به اخباری که دالّ بر مسلّح کردن منافقین توسط او بود به بحث گذاشت و با رای مثبت به آن، بنی صدر از ریاست جمهوری عزل گردید.

تهیه وتنظیم:احسان عجمی-عضو تیم مجازی جبهه امروز



 موضوع: تاریخ اسلام وانقلاب سیاست نامه  | نویسنده: میثم انصاری راد | تاریخ: پنجشنبه 20 مرداد 1390 ساعت 09:11 ق.ظ | نظرات () و


لیبرالیسم چیست؟

واژۀ «لیبرال» از مفهوم «لیبرته» به معنای «آزادی» مشتق شده و در لغت به معنای «فرد معتقد به آزادی خواهی» است و در اصطلاح نوعی ایدئولوژی و گونه‌ای جهان بینی است كه فرد را مبنای ارزش‌های اخلاقی می‌شمارد و همۀ افراد را دارای ارزش برابر می‌داند.
  اصل اساسی لیبرالیسم خوش بینی به ذات انسان است. از نظر لیبرال‌ها انسان می‌تواند با كمك خرد و عقل خود، بدون نیاز به راهنمایی دیگران پیشرفت کند؛ از این رو، انسان باید تا حد ممكن آزاد باشد. این ایدئولوژی با اشكال سنتی قدرت ضدیت دارد و از بسط اختیار و انتخاب فرد تا حد ممكن دفاع می‌كند؛ از این رو از ابتدا، بانفوذ كلیسا در شئون حكومت مخالفت كرد و سكولاریسم (جدایی دین و دولت) را مد نظر قرار داد. لیبرالیسم، آزادی را در حوزه اقتصاد هم وارد می‌كند و دخالت دولت را در امور اقتصادی مذموم می‌داند. از این رو «دولت حداقل» را پیشنهاد می‌كند.
 واژۀ «لیبرال» از قرن چهاردهم میلادی به بعد كاربرد داشته است و اوج آن، قرن هجدهم یعنی در دوران بورژ سازی صنعتی بود. در این زمان محتوای شعار اصلی لیبرالیسم، فرمول آزادی سرمایه و آزادی تجارت بود. از آنجا كه در آغاز پیدایش لیبرالیسم، بزرگترین مانع بر سر راه آزادی عمل سرمایه، مناسبات فئودالی و سلطنت مطلقۀ فئودالی بود، شعار اصلی لیبرالیسم در عرصۀ سیاست عبارت از مخالفت با استبداد مطلقه و دفاعی از آزادی‌های بورژدایی و در عرصۀ اجتماع، گسترش مناسبات سرمایه داری به زیان مناسبات فئودالی بود.
  در قرن 19 كه انقلاب صنعتی گسترش یافته بود، لیبرال‌ها به حمایت از این نظام پرداختند و طی آن خواستار آزادی تجارت و اقتصاد و داد و ستد بین ملت‌ها و آزادی فرد بودند تا منافع خود را دنبال كنند. این نظام اقتصادی ابتدا در انگلستان، سپس در آمریكای شمالی و اروپای غربی و پس از آن در اروپای شرقی و بقیه نقاط جهان گسترش یافت.
  از لحاظ تاریخی، ریشه‌های فكری لیبرالیسم اولیه را در اندیشۀ متفكرانی چون جان لاك (بنیانگذار لیبرالیسم)، منتسكیو و آدلم اسمیت و لیبرالیسم متأخر را در تفكر افرادی چون جان راولز و آیرتا برلین و ... باید جستجو كرد.
با یك دید جامعه شناختی، می‌توان اندیشۀ لیبرال را بر اساس تحولات به سه دوره تقسیم نمود:
         1-لیبرال كلاسیك:
   از نظر تاریخی، مفهوم لیبرالیسم، نخست در مقابل سلطۀ مذهبی و پس از آن در برابر سلطۀ سیاسی حكّام خودكامه پدید آمد. مهم‌ترین خواست لیبرال‌ها در مقابل حكام مطلقه، محدود كردن قدرت آنان بوسیلۀ قانون، تفكیك حوزه‌های دولت و جامعه، دفاع از حوزۀ جامعۀ مدنی در برابر اقتدار دولت، عدم هر گونه دخالت دولت و ایجاد محدودیت برای آزادی افراد و همچنین دفاع از مالكیت خصوصی بوده است. سه نوع لیبرالیسم اقتصادی، فرهنگی و سیاسی در این حوزه، قابل شناسایی است.
   2-لیبرال – دموكراسی:
  نوعی جدید از لیبرالیسم كه بر آرمان‌های دموكراسی سیاسی -اجتماعی، دولت رفاهی و برابری فرصت‌ها تأكید دارد.
3-لیبرالیسم نو:
   در دهۀ 1970 میلادی، با بروز تورم و ركورد در كشورهای غربی، در كارآیی سیاست‌های دولت رفاهی تردید پدید آمد و در واكنش به این تحولات، برخی از كشورها به اصول نظام بازار آزاد بازگشتند و علت بحران اقتصادی را همان مداخلات دولت در اقتصاد می‌دانستند. لذا به سمت خصوصی سازی، كاهش هزینه‌های دولتی، تضعیف اتحادیه‌های كارگری، كاهش مالیات، بازار آزاد و دولت محدود رفته و به آموزه‌های لیبرالیسم كلاسیك نزدیك شدند.
 
احسان عجمی



 موضوع: سیاست نامه  | نویسنده: میثم انصاری راد | تاریخ: سه شنبه 18 مرداد 1390 ساعت 08:58 ق.ظ | نظرات () و


آخرین ارسال ها



تمامی حقوق این وبلاگ متعلق به مدیر آن بوده و هرگونه کپی برداری از مطالب آن تنها با ذکر منبع مجاز میباشد

.: طراحی شده توسط نایس اسکین، مرجع تخصصی طراحی قالب وبلاگ/وبسایت :.